Groene blauwe grijze waterstof: uitleg voor bedrijven
Direct antwoord
Groene, blauwe en grijze waterstof zijn geen verschillende gassen, maar dezelfde waterstof met een andere productieroute. Grijze waterstof komt uit aardgas, waarbij CO2 in de lucht vrijkomt; blauwe waterstof gebruikt diezelfde route, maar met afvang en opslag van die CO2. Groene waterstof ontstaat via elektrolyse met hernieuwbare stroom, zonder CO2 bij de productie.
- Heldere definitie
- Datagedreven beoordeling
- Risico's en kansen zichtbaar
- Praktische vervolgstappen

Groene blauwe grijze waterstof: losse informatie versus Energy Intelligence
Waterstof zelf is kleurloos. Toch hoort u spreken over grijze, blauwe en groene waterstof. Die kleuren zijn een afspraak om aan te geven hoe het gas is geproduceerd en hoeveel CO2 daarbij vrijkomt. Voor een bedrijf dat waterstof inkoopt of overweegt, bepaalt die route de klimaatimpact en de prijs. Een raffinaderij die vandaag waterstof gebruikt, werkt vrijwel zeker met grijze waterstof. Wie verduurzaming afweegt, komt de vraag tegen: welke kleur, en wat kost dat.
- De kleur zegt niets over het gas zelf, maar over hoe het is gemaakt en hoeveel CO2 daarbij vrijkomt.
- Grijs komt uit aardgas via stoomreforming; blauw is dezelfde route met CO2-afvang en -opslag; groen komt uit elektrolyse met hernieuwbare stroom.
- Vrijwel alle waterstof in Nederland is nu grijs; groene waterstof wordt op zeer kleine schaal gemaakt.
Inzicht
Traditionele aanpak
Informatie staat verspreid over portalen, documenten, facturen of losse spreadsheets.
Moderne aanpak
Data, context en interpretatie worden samengebracht in een duidelijk beslisbeeld.
Besluitvorming
Traditionele aanpak
Keuzes worden gemaakt op basis van gemiddelden, aannames of incidentele analyses.
Moderne aanpak
Scenario's, KPI's en actuele meetdata maken de afweging concreter en herhaalbaar.
Opvolging
Traditionele aanpak
Acties blijven vaak vrijblijvend of verdwijnen in losse rapportages.
Moderne aanpak
Vervolgacties, monitoring en rapportage worden gekoppeld aan dezelfde energiedata.
Grijs, blauw en groen: wat is het verschil?
De drie hoofdkleuren volgen de productieroute. Grijze waterstof wordt gemaakt uit aardgas via stoomreforming: aardgas reageert met stoom, waarbij waterstof ontstaat en CO2 in de lucht vrijkomt. Blauwe waterstof gebruikt precies dezelfde route uit aardgas, maar de vrijgekomen CO2 wordt afgevangen en opgeslagen, bijvoorbeeld in een leeg gasveld. Zo komt die CO2 niet in de atmosfeer, al wordt in de praktijk niet alle CO2 afgevangen. Groene waterstof volgt een heel andere weg: met hernieuwbare stroom uit wind of zon wordt water via elektrolyse gesplitst in waterstof en zuurstof. Bij dat proces komt geen CO2 vrij.
- Grijs: uit aardgas via stoomreforming, CO2 komt in de lucht.
- Blauw: dezelfde aardgasroute, maar met afvang en opslag van de CO2.
- Groen: via elektrolyse met hernieuwbare stroom, geen CO2 bij de productie.
- De kleur beschrijft de herkomst en de uitstoot, niet het gas.
En de andere kleuren?
Naast grijs, blauw en groen circuleren meer kleuren, die allemaal hetzelfde principe volgen: de kleur verwijst naar de energiebron of het productieproces. Ze zijn minder eenduidig en worden lang niet overal op dezelfde manier gebruikt. Waterstof uit elektrolyse met gewone netstroom heet soms geel, omdat die stroom een mengsel van bronnen is en dus deels fossiel. Waterstof uit elektrolyse met kernenergie wordt soms roze of paars genoemd. In de kern draait alles om de vraag hoeveel CO2 bij de productie vrijkomt. Voor uw afweging telt vooral dat onderscheid, niet het exacte palet aan kleuren.
- Geel wordt soms gebruikt voor elektrolyse met gewone netstroom, deels fossiel.
- Roze of paars staat soms voor elektrolyse met kernenergie.
- De kleuren zijn geen strakke norm en worden niet overal gelijk gebruikt.
- De kernvraag blijft steeds: hoeveel CO2 komt bij de productie vrij?
Waarom groen het doel is en grijs nog de praktijk
Groene waterstof is het doel, omdat er bij de productie geen CO2 vrijkomt. Toch is groen nu nog duur en schaars: het maken kost meer dan bij grijze waterstof, en er is veel hernieuwbare stroom voor nodig die ook elders gevraagd wordt. Blauwe waterstof wordt gezien als mogelijke tussenstap, al is er kritiek op, want er blijft aardgas voor nodig. De waterstof die de industrie vandaag gebruikt, vooral als grondstof voor onder meer ammoniak en voor raffinage, is daarom nog vrijwel altijd grijs. Voor uw afweging betekent dit: de kleur bepaalt de klimaatwinst, en de overstap van grijs naar blauw of groen draait vooral om kosten en beschikbaarheid.
- Groen komt zonder CO2 bij de productie, maar is nu duurder dan grijs en schaars.
- Blauw geldt als mogelijke tussenstap, maar blijft afhankelijk van aardgas.
- De industrie gebruikt vandaag vrijwel alleen grijze waterstof, vooral als grondstof.
- De kleur bepaalt de klimaatwinst; de overstap draait om kosten en beschikbaarheid.
Zien wat dit met uw eigen data oplevert?
In een vrijblijvend gesprek kijkt een specialist met u mee naar uw meters, locaties en energievragen. Reactie binnen één werkdag.
Zoeken in de kennisbank
Vind het antwoord op uw vraag.
Zoek op de woorden die u zelf gebruikt. Afkortingen en spellingvarianten worden herkend, dus EMS vindt ook de artikelen over energiemanagementsystemen.
Onderwerp