GHG Protocol uitleg voor bedrijven
Direct antwoord
Het GHG Protocol is de wereldwijd meest gebruikte standaard voor het meten en rapporteren van broeikasgasemissies, ontwikkeld door het World Resources Institute en de World Business Council for Sustainable Development. Het verdeelt de uitstoot van een organisatie in scope 1, 2 en 3, en vormt de rekenkundige basis onder rapportagekaders zoals de CSRD en doelstellingen van het Science Based Targets initiative.
- Heldere definitie
- Datagedreven beoordeling
- Risico's en kansen zichtbaar
- Praktische vervolgstappen
GHG Protocol uitleg: losse informatie versus Energy Intelligence
Wie de uitstoot van een organisatie wil rapporteren, loopt tegen een basisvraag aan: wat telt precies mee, en hoe rekent u het uit? Zonder gedeelde afspraken zijn cijfers van twee bedrijven niet vergelijkbaar. Het GHG Protocol ontstond eind jaren negentig om die afspraken vast te leggen. Het speelt voor elke onderneming die een CO2-voetafdruk opstelt, klimaatdoelen stelt of onder de CSRD moet rapporteren, van een productiebedrijf tot een facilitaire dienstverlener.
- Scope 1 is directe uitstoot uit eigen bronnen, scope 2 de uitstoot van ingekochte energie, en scope 3 alle overige uitstoot in de waardeketen.
- De Scope 3 Standard onderscheidt vijftien categorieën stroomopwaarts en stroomafwaarts; voor veel bedrijven zit hier het grootste deel van de voetafdruk.
- De Scope 2 Guidance vraagt om twee berekeningen naast elkaar: een locatiegebaseerde en een marktgebaseerde methode.
Inzicht
Traditionele aanpak
Informatie staat verspreid over portalen, documenten, facturen of losse spreadsheets.
Moderne aanpak
Data, context en interpretatie worden samengebracht in een duidelijk beslisbeeld.
Besluitvorming
Traditionele aanpak
Keuzes worden gemaakt op basis van gemiddelden, aannames of incidentele analyses.
Moderne aanpak
Scenario's, KPI's en actuele meetdata maken de afweging concreter en herhaalbaar.
Opvolging
Traditionele aanpak
Acties blijven vaak vrijblijvend of verdwijnen in losse rapportages.
Moderne aanpak
Vervolgacties, monitoring en rapportage worden gekoppeld aan dezelfde energiedata.
Waaruit bestaat het GHG Protocol?
Het GHG Protocol is een familie van standaarden, geen enkel document. De kern is de Corporate Standard uit 2001, die voorschrijft hoe een organisatie haar uitstoot inventariseert en indeelt in scope 1, 2 en 3. Daaromheen staan aanvullende standaarden die specifieke onderdelen uitwerken. De Scope 2 Guidance behandelt de uitstoot van ingekochte elektriciteit, warmte en koude. De Corporate Value Chain Standard, ook wel de Scope 3 Standard, dekt de hele waardeketen. De Product Standard rekent op het niveau van een enkel product. Samen geven ze een sluitende manier om broeikasgasuitstoot te meten en te beheersen.
- Corporate Standard: het fundament, met de indeling in scope 1, 2 en 3.
- Scope 2 Guidance: de uitstoot van ingekochte energie, met twee rekenmethoden.
- Scope 3 Standard: de waardeketen, verdeeld in vijftien categorieën.
- Product Standard: de uitstoot over de volledige levensloop van een product.
Wat betekenen scope 1, 2 en 3?
De drie scopes ordenen waar uitstoot vandaan komt, zodat niets dubbel wordt geteld. Scope 1 is directe uitstoot uit bronnen die de organisatie zelf bezit of beheert, zoals een gasketel of een eigen wagenpark. Scope 2 is de indirecte uitstoot van energie die u inkoopt en verbruikt, vooral elektriciteit, warmte en koude. Scope 3 omvat alle overige indirecte uitstoot in de waardeketen: ingekochte goederen en diensten, transport, gebruik van verkochte producten en afvalverwerking. De Scope 3 Standard onderscheidt hiervoor vijftien categorieën, stroomopwaarts en stroomafwaarts. Bij veel bedrijven zit juist in scope 3 het grootste deel van de totale voetafdruk.
- Scope 1: directe uitstoot uit eigen bronnen, zoals verbranding en eigen voertuigen.
- Scope 2: uitstoot van ingekochte elektriciteit, warmte en koude.
- Scope 3: alle overige uitstoot in de waardeketen, in vijftien categorieën.
- Scope 2 wordt op twee manieren berekend: locatiegebaseerd en marktgebaseerd.
Waarom is het de basis onder CSRD en klimaatdoelen?
Het GHG Protocol levert de rekenmethode waar andere kaders op voortbouwen, in plaats van er zelf een te bedenken. De klimaatstandaard van de CSRD, ESRS E1, vraagt om rapportage van scope 1, 2 en 3 volgens de logica van het GHG Protocol, inclusief de dubbele scope 2-berekening. Het Science Based Targets initiative laat bedrijven doelen stellen op diezelfde scope-indeling. Zo werkt u eenmaal een consistente voetafdruk uit en gebruikt u die voor meerdere verplichtingen. Let wel op de grenzen: u kiest zelf de afbakening van uw organisatie via een consolidatiemethode, en de kwaliteit van uw cijfers hangt af van de beschikbare data. Vooral in scope 3 werkt u vaak met schattingen.
- ESRS E1 van de CSRD volgt de scope-indeling en methoden van het GHG Protocol.
- Het Science Based Targets initiative stelt doelen op dezelfde scope 1, 2 en 3.
- U kiest zelf de afbakening van uw organisatie via een consolidatiemethode.
- Datakwaliteit bepaalt de betrouwbaarheid; scope 3 leunt vaak op schattingen.
Zien wat dit met uw eigen data oplevert?
In een vrijblijvend gesprek kijkt een specialist met u mee naar uw meters, locaties en energievragen. Reactie binnen één werkdag.
Zoeken in de kennisbank
Vind het antwoord op uw vraag.
Zoek op de woorden die u zelf gebruikt. Afkortingen en spellingvarianten worden herkend, dus EMS vindt ook de artikelen over energiemanagementsystemen.
Onderwerp
